كرم‌كش است و معالج و با و فلج مىباشد . در هند و چين به عنوان ضد اسپاسم و براى كاهش ترشح شير مستعمل است [ كروست و پتلو ] . كافور از نظر طبيعت طبق نظر حكماى طب سنتى ايران سرد و خشك است ولى با كمال تعجب در هند آن را گرم و خشك مىدانند . از نظر خواص حكما طب سنتى معتقدند كه فرح‌آور است و مقوى دماغ و قلب و براى رفع تبهاى عفونى و ذات الجنب و زخمهاى ريه ، سل و اسهال گرم مفيد است . رفع تشنگى و مسكّن التهاب كبد و كليه و سوزش مجارى ادرار است . اگر با گلاب و گل سرخ به پيشانى ماليده شود ، مسكن سردرد گرم مىباشد . اگر با آب گشنيز و سرمه ساييده و مخلوط كرده و به چشم ماليده شود ، باعث جلوگيرى از برآمدن دانه در پلك مىگردد و اگر دانه برآمده است ، فروكش مىكند . اگر قطرهء محلول آن با آب گشنيز تازه در گوش ريخته شود براى تسكين درد گوش گرم و قطع خونريزى از بينى نافع است . غرغرهء آن با گلاب براى تسكين درد دندان كرم‌خورده و زخمهاى دهان مفيد است . پاشيدن گرد آن روى زخمها و جراحتهاى بد در مورد زخمهاى گرم و جراحات تازه و قطع خون و تسكين درد آنها نافع است . براى سردمزاجان مضّر است و معده را ضعيف مىكند و نيروى جنسى را كاهش مىدهد . استشمام بيش از اندازهء آن موجب سفيد شدن مو ، پيرى ، قطع اشتها ، قطع نسل و توليد سنگ مثانه و سنگ كليه است لذا در اين قبيل موارد بايد ادويه گرم مانند گل قند ، روغن سوسن ، بنفشه و نرگس خورده شود . شيخ الرئيس ابو على سينا معتقد است اگر كافور در حد اعتدال خورده شود ، براى تقويت قلب و روح مفيد است . و در مزاجهاى گرم براى تعديل گرمى مزاج مؤثر و نافع است ولى در مزاجهاى سرد بايد مخلوط با داروهاى گرم خورده شود مانند مشك و زعفران و خشكى آن را با مخلوط كردن با روغن بنفشه و شب‌بو تعديل كرد . مقدار خوراك آن تا 5 / 0 گرم است . اگر 10 گرم آن خورده شود خطرناك است و قاطع نيروى جنسى مىشود ، ايجاد اختلال و فساد در معده و مسموميت مىكند . مواد ناسازگار : كافور را نبايد با سقز يا صمغهاى سقزى مصرف نمود .